A presenza de certos gases nas capas baixas da atmosfera, entre os que destaca o SO₂ procedente de fontes naturais (erupcións volcánicas) ou antropoxénicas (por exemplo, a industria siderúrxica) provoca unha diminución importante do pH da choiva. Este fenómeno coñécese como "choiva ácida" e débese evitar polos graves efectos sobre a vexetación ou as construcións realizadas con calcaria. Podemos resumir o proceso de acidificación da choiva polo SO₂ nas seguintes ecuacións:
$\text{SO}_2(g) + \tfrac{1}{2}\,\text{O}_2(g) \to \text{SO}_3(g)$
$\text{SO}_3(g) + \text{H}_2\text{O}(l) \to \text{H}_2\text{SO}_4(aq)$
Para cuantificar a presenza de ácido sulfúrico na auga de choiva valorouse unha mostra empregando como valorante unha disolución de hidróxido de sodio de concentración 5,0·10⁻⁴ M. Repetiuse tres veces a valoración para maior exactitude, cos resultados amosados na Táboa I.
Táboa I: Volume disolución problema = 25 mL en cada caso; Volume disolución NaOH consumida: 49,9 mL, 50,2 mL, 46,9 mL.
1.1. Escriba a reacción entre o ácido e a base, e determine a concentración de ácido sulfúrico na mostra da auga de choiva. (1,5 puntos)
1.2. Calcule o pH da mostra da auga de choiva valorada supoñendo que todo o ácido sulfúrico está disociado. (0,5 puntos)
1.3. Un técnico de laboratorio con pouca experiencia repetiu a valoración empregando o procedemento descrito a continuación cos resultados amosados na Táboa II. Identifique o erro cometido no procedemento da valoración e xustifique que consecuencias terá sobre o resultado obtido: "Mídense 25 mL da disolución problema de ácido sulfúrico empregando un vaso de precipitados e vértense nun matraz Erlenmeyer de 100 mL, engadindo unhas pingas de indicador. Por outro lado, nunha bureta de 100 mL, suxeita nun soporte con pinzas, engádese a disolución da base (5,0·10⁻⁴ M) con axuda dun funil enrasándoa correctamente. A continuación, engádese lentamente a disolución da base sobre o ácido, axitando constantemente o matraz Erlenmeyer. Unha vez acadado o punto de equivalencia, indicado polo cambio da cor, anótase a cantidade da base consumida" (0,5 puntos)
Táboa II: Volume disolución problema = 25 mL en cada caso; Volume disolución NaOH consumida: 47,3 mL, 57,9 mL, 51,6 mL.

2.1. Dada a seguinte reacción, axuste as ecuacións iónica e molecular polo método do ion-electrón. (1 punto)
HCl + KMnO₄ → Cl₂ + KCl + MnCl₂ + H₂O
2.2. Calcule o volume de disolución de ácido clorhídrico comercial de densidade 1,18 g/mL e 37% de riqueza, que se necesita para reaccionar con 10 g de permanganato potásico do apartado 2.1. (1 punto)
Responda un destes dous apartados 2.3 ou 2.4:
2.3. Dados os compostos KCl e Cl₂, discuta razoadamente que tipo de interaccións hai que vencer en cada caso para fundilos, sabendo que os puntos de fusión son 772°C e -34,6°C respectivamente. (0,5 puntos)
2.4. Explique razoadamente se o Cl₂ será unha especie soluble en auga. (0,5 puntos)

Responda un destes dous apartados 3.1. ou 3.2:
3.1. Nun reactor de 10 L de capacidade, no que previamente se fixo o baleiro, introdúcense 3 moles de PCl₅ e tras quentar a 270°C alcánzase o seguinte equilibrio, PCl₅(g) ⇌ PCl₃(g) + Cl₂(g), sendo a presión no interior do reactor de 16 atm.
3.1.1. Determine o número de moles de todas as especies no equilibrio. (1 punto)
3.1.2. Calcule o valor das constantes Kc e Kp á devandita temperatura. (1 punto)
3.1.3. Mantendo constante a temperatura e a presión, se retiramos o cloro gasoso que se produce na reacción, como evolucionará o sistema? (0,5 puntos)
3.2. As entalpías normais de formación do propano gasoso (C₃H₈), dióxido de carbono gasoso e auga líquida son, respectivamente, -104,7, -393,5 e -285,8 kJ/mol a 1 atm de presión e 25°C.
3.2.1. Escriba a reacción de combustión do propano e calcule a entalpía da devandita reacción. (1 punto)
3.2.2. Calcule o calor que se desprende na reacción de combustión anterior cando se fan reaccionar 150 litros de osíxeno medidos a 25°C e 1 atm de presión coa cantidade estequiométrica de propano. (1 punto)
3.2.3. Discuta razoadamente se é certo que unha reacción exotérmica será sempre espontánea. (0,5 puntos)
Datos: R = 8,31 J·K⁻¹·mol⁻¹ ou 0,082 atm·L·K⁻¹·mol⁻¹

Responda un destes dous apartados 4.1 ou 4.2:
4.1. Responda os seguintes tres subapartados:
4.1.1. Indique, razoando a resposta, se é verdadeira a seguinte afirmación: "A xeometría molecular da molécula de H₂S é angular" (1 punto)
4.1.2. Discuta razoadamente quen terá menor radio: Na⁺ ou Mg²⁺ (1 punto)
4.1.3. Deduza razoadamente os valores dos números cuánticos de todos os electróns que ocupan o orbital 3s do átomo de magnesio. (0,5 puntos)
4.2. Responda os seguintes tres subapartados:
4.2.1. Formule a reacción proposta, indique de que tipo é e nomee o produto orgánico obtido: Pent-2-eno + H₂ (catalizador) → (0,5 puntos)
4.2.2. Para os seguintes compostos, escriba as fórmulas semidesenvolvidas, indicando razoadamente se presentan algún tipo de isomería óptica ou xeométrica: butan-2-amina e ácido pent-2-enoico. (1 punto)
4.2.3. Dos seguintes compostos, discuta razoadamente cal terá maior punto de ebulición: metano ou propano. (1 punto)